En weer een toevoeging aan de pechlijst…

Zo, we zijn dus eindelijk in Heldsinki. Wel, nog niet helemaal, vandaag fietsen we de laatste 18 kilometer naar het centrum.

We zijn namelijk zaterdag niet verder geraakt dan Espoo…

Vanuit Turku was het weer supermooi fietsen. Finland is echt wel een land voor ons, lekker ruig en veel rotsen, bossen, velden, … Alleen gaat het nogal ferm op en neer In alle vorige landen heb ik misschien twee keer mijn kleinste versnelling gebruikt, maar hier schakel ik frequent van kleinste naar bijna grootste blad en terug.

We gaan goed vooruit, worden nog maar eens tegengehouden voor een interview voor een plaatselijke krant (hihi) en fietsen op zaterdag eindelijk onze laatste kilometers naar de hoofdstad. We blijven maar eens op de hoofdweg, want die gaat een beetje vlakker, en gaan snel, dus we denken vlug aan te komen in hostel vóór Helsinki. De laatste kilometers lopen langs een bosweg, en daar zitten soms gaten in… Opeens een grote BANG, een diepe put, en de kar hangt scheef… Ik denk “Hè, weer losgeschoten…”, maar zie dan dat de as van mijn achterwiel gebroken is… En daar staan we dan… We kunnen geen kant op, want er kan niet gefietst nog gewandeld worden.

Een geluk bij een ongeluk is dat het gebeurt vlak voor de gebouwen van de kayak-club, dus na een poos komen er een paar kayakkers aan, en een uur later zitten we met alle spullen in hun appartement, hebben we het hostel geannuleerd, en worden  we super opgevangen door Zoltan en Nora, twee hongaren die in Espoo wonen en werken. We hebben een hele gezellige avond, een supergezellige zondag op zijn Fins (aardbeien plukken, man de beste die je ooit geproefd hebt, en dit is echt wat de Finnen doen op zondag , en een piknik-gril aan een meertje, een dessert aan het strand, allemaal echt heel relaxed. We slapen twee nachten in hun woonkamer op de grond, Zoltan helpt Arend met het repareren van de as en kar, en over een half uurtje gaan we weer door, met veel spijt in het hart maar twee vrienden erbij en adressen om contact te houden.

We gaan door, alhoewel we ondertussen overal afgeraden worden om in Rusland te fietsen. Dus waarschijnlijk wordt het het laatste stuk trein… We houden jullie op de hoogte!