Mijlpaal …. (tel kwijtgeraakt): Turku

Zoals beloofd de update over de Åland-eilanden (spreek uit: Ooland, en een beetje op zijn Limburgs).

Om kwart voor 6 ging de telefoon: wake-up-call. Dat deed zeer. de kinderen waren wel snel wakker, en superflink. Natuurlijk spannend, weer een ferry en zo vroeg… We rijden door een lichte regen naar de ferry, zijn er mooi om kwart voor 7, en kunnen vervolgens in de ondertussen GIETENDE regen staan wachten tot we als laatsten aan boord mogen…

Maar de boot zelf is een succes. Het conference deck is volledig omgebouwd tot kinder-speel-paradijs, dus we horen en zien de kinderen de hele trip bijna niet. Heel mooi varen we tussen honderden eilanden uit Zweden weg.

In Mariehamn aangekomen direct naar de Tourist Information, en wanneer we daar gewapend met kaarten weer buiten stappen, begint het alweer te miezeren. En het gaat op en af met de regen, en ook met Åland. Wie nog gelooft dat het daar vlak is, zoals iedereen beweert, mag eens met ons komen praten. De eerste 8 kilometer gaan zowat alleen bergop. Maar het is wel mooi. In Godby geven we er de brui aan en duiken de jeugdherberg in.

De volgende dag maakt veel goed, zon, maar wel een straffe zuidenwind. We worden soms bijna van de weg af geblazen. Mijn vlagje ben ik bepaald moment kwijt, van het stokje gewaaid We gaan nu de kleindere eilanden op, via bruggen en veerponten. En het wordt steeds mooier fietsen.

Bij kastleholm is er in het kasteel een middeleeuws festival, waar we een paar uur kwijt zijn. Steekspelen, zwaardgevechten, de hele rimram, de kinderen genieten. De camping die avond, in Sandö, ligt aan het strand, en de kinderen genieten weer.

Daarna weer via veer naar Kumlinge. Mooie vaart, mooi eiland, prachtig fietsen, rustige camping… die spijtig genoeg ‘s avonds volloopt. We beginnen nu ook last te krijgen van de muggen, en van het licht. Lig je ‘s avonds in je tentje om 12 uur, in zowat volledig daglicht, en als je om half 3 eens wakker wordt, is het alweer licht. daartussen schemert het wat, echt donker wordt het niet… Ons lijf heeft er wel wat moeite mee.

De volgende dag alweer via veer naar Brandö, wat een aaneenschakeling is van eilandjes verbonden door bruggen. De mooiste fietsdag tot nu toe, langs baaien, rotspartijen, bossen, zeegezichten, wilde natuur. Prachtig gewoon.

Via twee ferries komen we van de Ålands af, en we slapen op een camping in Kustavi, dit maal in een cabin, een houten blokhut. Alweer tot jolijt van de kinderen.

De volgende dag is de eerste sinds enige tijd waarop weer kilometers gedraaid moeten worden, maar eigenlijk gaat dat vrij vlot. We fietsen weer heel mooi, prachtig gewoon.

De tijd is hier bijna op. Snel zijn… Gisteren geslapen in Naantali, vandaag langs veeeel te drukke wegen (wel fietspad) naar Turku gefietst, waar we nu in een hostel zitten.

Vanavond hebben we een interview gegeven voor de plaatselijke krant. Vonden de kinderen natuurlijk geweldig. Spijtig genoeg zullen we nooit weten of ze de waarheid geschreven hebben. Ze sturen wel een krant op naar ons thuis, maar tja, ons Fins gaat nog niet veel verder dan uuksi, kaksi, kolme, nelja en wiesi (1,2,3,4,5) en Kiitos (dank je)

Afronden. Salut!