Even een kort berichtje vanuit Stockholm. Ja, we zijn dus niet gezonken, en hebben Zweden gehaald.
Zondagnamiddag nemen we afscheid van Kasia. Wat een geweldig verblijf hebben we bij haar gehad! En dan de feryy op. Reisgevoel alom, boten en treinen doen het toch elke keer voor ons… De overtocht is best de moeite. De kinderen vinden de hut geweldig, en weten niet hoe snel ze in hun opklapbed moeten kruipen (ze mogen boven slapen). Natuurlijk niet om te slapen, wat had je gedacht 
Om 18 uur varen we dan eindelijk de haven uit, wat we natuurlijk, tot groot ongenoegen van de kinderen, op dek meemaken. Daarna spelen in de hut, eten, spelen in het ballenbad en speelzone, buiten kijken naar de vele zeilboten die huiswaarts varen na de Tall Ships Race in Gdansk. We passeren van heel dichtbij een Russische viermaster. Prachtig!
Om iets over 1 ‘s middags komen we aan in Nynashamn, en na navraag in het Tourist Information Centre blijkt Stockholm via fietsroutes verder dan gepland. We besluiten dus om nog te gaan fietsen, zodat we morgen de stad kunnen bereiken.
Het wordt een prachtige rit. Zweden is ruig, leeg, groen, maar ook heeeeel heuvelachtig (als je dus vraagt aan een Zweedse: will it be hilly, en ze antwoordt: Bwa, not really, may be a bit in the beginning, smeer dan je kuiten al maar in!) We trappen ons het lazarus… Bossen worden afgewisseld door kleine percelen landbouw en velden, met her en der een huis, echt soms in the middle of nowhere. Af en toe een dorp of stadje, maar niet veel. Dat houdt ook in dat we geen campings of hotels tegenkomen, en we vragen uiteindelijk aan een boer of we op zijn veld mogen staan. We krijgen een prachtig plekje toegewezen op een voetbalveldje. Ondertussen regent het alweer een hele tijd, en we spannen de tarp (groot zeil) op aan de plaatselijke, van houten balken in elkaar geflanste, voetbalgoal. ‘s Nachts begint het te gieten en te stormen, en bij een harde krak blijkt de goal bezweken onder de stormwind. De fietsen stonden onder de tarp, en nu dus onder tarp met voetbalgoal. Het bord op de bagagekar heeft de klap niet overleefd, voor de rest gelukkig geen schade.
De volgende dag is het droog, en zowaar hebben we af en toe zon. We fietsen door hetzelfde mooie landschap verder naar Stockholm. Vanaf Huddinge, waar we stilaan de stad binnenfietsen, wordt het gelukkig vlakker, maar ook veel minder mooi. En ingewikkelder. Je zou toch denken dat ze tussen al die namen op de fietswegwijzers “Stockholm centre” of zoiets zouden vermelden? Nee dus. Gelukkig helpt Tom Tom (ja, alleen in noodgevallen wordt die bovengehaald, en als de hemel stilaan pikzwart wordt, is dat een noodgeval…) ons op de goede weg.
In Stockholm halen we net op tijd de terminal van de Viking Line Ferries, voor de hemel openscheurt en al zijn water over de stad uitstort. Man man, wat regent het! Bij Viking Lines geen goed nieuws. De ferry die we morgenavond willen nemen naar de Åland-Islands vaart niet. Dat wordt dus overmorgen pas varen…
Nog een tweede stortbui, ditmaal bij het station, en dan een hotel boeken. Stockholm is duur! Een hostel-kamer (a la jeugdherberg, dus met stapelbedden) kost ons 900 kronen per nacht, dus 90 euro. Dit is de duurste overnachting op deze reis. Voor de rest wel een goede kamer.
‘s Nachts schiet ik wakker uit een diepe slaap (ik sliep eindelijk, het is hier na tweeën alweer licht…) door een luide bonk, en daarna een vreselijk gebrul… Emrys is uit het bovenste stapelbed gevallen, en ligt plat op zijn gezicht tussen de bedden. Ik vrees een bloedbad, maar als ik hem bij me neem blijkt alleen zijn lip een beetje kapot. ‘t Is allemaal gauw gesust, ijsblokje er op, en we kunnen gauw weer verder slapen, ditmaal de kinderen wel beneden. Gisterenavond was ons helemaal niet opgevallen dat er aan de bedden helemaal niks van randje zit… Stom van ons, maar ja…
Vandaag Stockholm bezichtigd, bij meestal zonnig weer. Gisteren vonden we het een rotstad, maar we waren moe en natgeregend en chagrijnig. Vandaag valt het allemaal wel weer mee. Het is een mooie stad, maar wel niet een van onze favorieten. We boeken ook de ferry. Morgenvroeg om 7 uur moeten we op de terminal staan. Kwart voor 6 opstaan. Tijd dus om te gaan slapen.
Bijvoegselen op de pechlijst:
- Emrys scoort goed met een blauw oog van het stuurwiel in de speeltuin op de ferry en een tand door zijn lip
- laadkabel van mijn GSM is ergens achtergebleven…
- bord van de bagekar gebroken
Tijd om te gaan opruimen en in bed te duiken (wij bovenaan deze keer). Hopelijk kunnen we jullie binnenkort vertellen over onze belevenissen op de Åland-eilanden, en hopelijk met goed weer, al voorspelt het weerbericht niet echt veel goeds…
Recente reacties